پنل روانشناسی و مشاوره

پنل روانشناسی و مشاوره

مهربانی
مهربانی، مجموعه اعمال و رفتار حاکی از ایثار، مدارا، قدرشناسی و احترام به دیگران، بدون توقع یا انتظاری از فرد مقابل خود است. مهربانی در بسیاری از فرهنگ ها و ادیان، ارزش به شمار می آید.
روزی یک مورچه دانه ی درشتی برداشته بود و در بیابان می رفت.از او پرسیدند کجا می روی؟ او گفت:   می خواهم این دانه را برای دوستم که در شهری دیگر زندگی می کند ببرم.
گفتند: چـه کار بیــهوده ای! تو اگر هزار سال هم عمر کنی نمی توانی از این همه راه پشت کـوهستان و جنگل بگذری تا به او برسی.
مورچه گفت: مهم نیست! همین که من در این مسیر  باشم، او خودش می فهمد که دوستش دارم.
نتیجه:
مهربانی و محبت هیچوقت تلف نمی شود؛ چرا که حتی اگر برای کسی که در حقش محبت شده، فایده ای نداشته باشد، حداقل برای شخص مهربان منشاء خیر است.

حال مراقب باشیم مهربان باشیم، نه بیماری به نام مهرطلب!

ادب یا بیماری مهرطلبی؟
گاه آنچه که ادب نامیده می شود، چیزی نیست جز یک بیماری روانی به نام مهرطلبی. ریشه بسیاری از ناهنجاری های کنونی مانند دروغگویی، مدرک پرستی، دورویی و دورنگی نهفته در بیماری مهرطلبی است.
دستم نمک ندارد. بالاخره دستمزدم را داد، به هرکس خوبی می کنم بدی می بینم،‌ چقدر مردم نمک نشناسند.
من که همه عمرم را برای همسرم فدا کردم چرا برایم احترام قائل نیست؟‍
تمام کارهایم عقب افتاده و روی هم انباشته شده، احساس خستگی و سستی می کنم.
پشت تعارفات زیاد، رفتار ریاکارانه افراد، غیبت و...نشانی از مهرطلبی نهفته است.
مهرطلبی چیست؟
مهرطلبی: مجموعه اعمال و رفتار که حاکی از ایـثار، مدارا، قـدرشناسی و احترام به دیـگران، همراه با تـوقع و انتظار جبران از طرف فرد مقابل خود است.
بارزترین و آشکارترین احتیاجات شخص مهرطلب این است که عطش فوق العاده شدیدی برای جلب محبت و تصویب و رضایت دیگران دارد و هرطور که هست باید کاری بکند که دیگران رفتار و گفتارش را بپسندند و تأیید کنند.
فرد مهرطلب تصویری که از خود ساخته شامل صفات: فداکاری، مساعدت، نوعدوستی، سخاوت، عدالتخواهی، درستکاری، مهربانی، مهمان نوازی، احساساتی، رنجوری،‌ متواضع، بخشنده، اغماض به تعدی و ظلم دیگران و در عشق فدایی و قربانی . . .می باشد.
لازم به ذکر است که ریشه این بیماری را می توان در اثر تحقیر و سرزنش زیاد، عزت نفس پایین، محبت ناکافی از تولد تا بزرگسالی، بخصوص جو عاطفی و خانوادگی و شیوه تربیتی به کار گرفته شده در خانواده فرد دانست و برای درمان آن، فرد در ابتدا باید به شناخت این خصوصیات مبادرت ورزد و بعد همانطور که در طی زمان شکل گرفته است در طی زمان نیز در جهت رفع آن ها برآید.